Grzmiąca – pałac, park

Pałac zbudowano w połowie XIX wieku dla Juliana Wilhelma Brunweya, wg projektu arch. Wojciecha Bobińskiego. Wojciech Bobiński to wzięty architekt. Odbywał praktyki u: Józefa Lessa, Adolfa Schucka, Alfonsa Koprzywnickiego i Jana Gaya. Jest autorem przebudowy Instytutu dla Głuchoniemych i Ociemniałych w Warszawie oraz przebudowy pałacu Przebendowskich (obecnie Muzeum Niepodległości), projektantem licznych domów i kamienic w Warszawie, sklepów, pałaców i kościołów. Wykładał architekturę cywilną w Szkole Sztuk Pięknych (rok akademicki 1859/1860), był urzędowym budowniczym Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, pełnił również stanowisko Budowniczego Banku Polskiego. Od 1876 r. własność Kuscherów, od 1881 r. Ciołkowskich, następnie Wielkopolskich i Rudzkich.
Pałac obecnie użytkowany jest przez Wojewódzki Zespół Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Warszawie. Budynek jest neorenesansowy, murowany z cegły, otynkowany, boniowany na narożach. Częściowo parterowy, częściowo piętrowy, podpiwniczony, na planie prostokąta, z ryzalitami skrajnymi od frontu i trójosiowym przedsionkiem, od ogrodu – prostopadłe i parterowe skrzydła rymujące taras, od północy – dwupiętrowa, czworoboczna wieża, od południa – półowalny występ podtrzymujący balkon. Obszerny park krajobrazowy został założony około 1860 r. wg projektu Kamila Jamme, położony na skarpie doliny rzeki Pisi z pięknymi obrazami starodrzewu oraz 3 stawy połączone ze sobą kaskadami (znakomicie wykorzystane walory pofałdowanego moreną krajobrazu). Kamil Jamme, przybył w pierwszej połowie XIX w. z Belgii i początkowo pracował jako ogrodnik w Szczepanowie (powiat mogileński w Bydgoskiem). Założył park w Kożuszkach-Parcel (k. Sochaczewa), zaprojektował ogrody w Żelazowej Woli ( w 1871 r.) i park w Prosicy ( nad Pilicą).
Przed pałacem w Grzmiącej znajduje się duża, prostokątna polana oraz aleja dojazdowa wysadzana jesionami.