Gmina
Żabia Wola

Menu

Odnośniki

Nawigacja

Treść strony

  • Drewniany kościół w Skułach
    fot. Piotr Kopeć

Drewniany kościół w Skułach (z 1678 r.)

Kościół p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Skułach to jedna z nielicznych drewnianych budowli z okresu XVII wieku na terenie Polski.
Budowla orientowana, jednonawowa, o konstrukcji zrębowej, wzmocniona lisicami i zbudowana na planie prostokąta ufundowana została w 1678 r. przez Seweryna Skulskiego i księży misjonarzy z kościoła Świętego Krzyża w Warszawie i jest prawdopodobnie trzecim obiektem sakralnym w tym miejscu. W latach 1774-75 dobudowano zakrystię, a ściany wewnątrz obito płótnem, na którym wymalowana została iluzjonistyczna polichromia, przedstawiająca sceny ze Starego i Nowego Testamentu. Na suficie kościoła znajduje się obraz „Wniebowzięcia N.M.P”, a w prezbiterium „Ostatnia wieczerza” z 1896 r. pędzla Józefa Spornego z Nieszawy i Józefa Rutkowskiego. W kościele można obejrzeć również elementy wyposażenia pochodzące z XVIII wieku, m.in. ołtarz główny, dwa rokokowe ołtarze boczne oraz barokową ambonę i chrzcielnicę.
Na terenie przykościelnym znajduje się zegar słoneczny z blatem marmurowym z XVIII wieku oraz czworoboczna, drewniana dzwonnica wzniesiona w 1822 r.

  • Późnogotycki kościół w Żelechowie
    fot. Piotr Kopeć

Późnogotycki kościół w Żelechowie (przed 1561 r.)

Kościół p.w. Zwiastowania Najświętszej Marii Panny został wybudowany w połowie XVI wieku. Znajduje się on w centralnej części wsi Żelechów w parafii Ojrzanów, której elekcja dokonana została, staraniem Mikołaja i Jana Ojrzanowskich, w 1473 r. przez biskupa poznańskiego Andrzeja Opalińskiego.
Jednonawowa, murowana budowla z cegły, wykonana została w stylu późnogotyckim. Na skutek uszkodzeń podczas działań wojennych oraz wielokrotnych przebudowań, w dużej mierze zatraciła swój pierwotny charakter. Udało się jednak zachować jej interesującą sylwetkę oraz fragmenty architektury gotyckiej. Ściany zewnętrzne, nawy i prezbiterium kościoła spięte są szkarpami uskokowymi. W kruchcie, pod dwukondygnacyjną wierzą z hełmem z XX wieku, jest natomiast sklepienie kolebkowo-krzyżowe.
Wnętrze kościoła wyposażone jest w stylu renesansowym i barokowym. Można w nim obejrzeć m.in. ołtarz główny pochodzący z 1771 r., renesansową płytę nagrobkową rycerza Kacpra Mińskiego z ok.1570-1580 r. a także barokową ambonę bogato zdobioną rzeźbami ewangelistów. Nad bocznym portalem wejściowym znajduje się natomiast interesująca, renesansowa rzeźba figuralna.

  • dwór w Żabiej Woli
    fot. Piotr Kopeć

Dwór w Żabiej Woli (z pocz. XIX w.)

Zespół dworski w Żabiej Woli powstał na początku XIX w. Właścicielką dóbr żabiowolskich była wówczas rodzina Dzierzbickich. W pierwszej połowie XX w. ówczesny właściciel Kazimierz Wojciechowski, przebudował budynek w stylu klasycystycznym. Po II wojnie światowej dwór uległ zniszczeniu a otaczający go park zdewastowano. Generalny remont dworu nieznacznie zmienił jego wygląd zewnętrzny.
Parterowy budynek, z poddaszem mieszkalnym, murowany z cegły posadowiony jest na planie prostokąta. Pokrywa go dach naczółkowy z dwukondygnacyjnymi ścianami bocznymi (o połaciach krytych dachówką ceramiczną) posiadający otwory okienne typu powiekowego tzw. wole oczka. Po środku 7 osiowej elewacji frontowej znajduje się portyk o czterech toskańskich kolumnach zwieńczony drewnianym trójkątnym szczytem. Elewacja frontowa budynku dekorowana jest boniowaniem narożnym i profilowanym gzymsem koronującym. Okna pozbawione są dekoracji. Wnętrze dworu ma układ dwutraktowy z sienią na osi wyposażoną w drewniane schody prowadzące na piętro.
Aktualnie obiekt jest siedzibą Domu Kultury i Gminnej Biblioteki Publicznej. Z dawnego parku otaczającego żabiowolski dworek zachowały się tylko nieliczne drzewa.

  • zespół pałacowy w Ojrzanowie

Zespół pałacowy w Ojrzanowie (z 1902 r.)

Pałac murowany z cegły, posadowiony na planie prostokąta został wybudowany, według projektu Władysława Marconiego, w II połowie XIX wieku przez rodzinę Stadnickich. Jest to budynek parterowy, podpiwniczony, z nadbudową pierwszego pietra, wykonany w stylu późnego klasycyzmu. Elewację budynku dekoruje baniowanie narożne. Balkon piętra podtrzymywany jest przez czterokolumnowy portyk toskański. Od strony ogrodu znajduje się taras. Po obu stronach pałacu dostawiono przybudówki, lewa przybudówka połączona jest z pałacem galerią. Wokół pałacu rozciąga się park krajobrazowy, założony w połowie XIX w., w którym występują drzewa mieszane, m.in. rzadkie gatunki tj. sosna rumelijska, sosna smołowa, świerk wężowy, dąb błotny.
Obiekt jest własnością prywatną, nieudostępnioną do zwiedzania.

  • Zespół pałacowy w Grzmiącej

Zespół pałacowy w Grzmiącej (z poł. XIX w.)

Neorenesansowy pałac zbudowano w połowie XIX wieku dla Juliana Wilhelma Brunweya, wg projektu architekta Wojciecha Bobińskiego. Po II wojnie światowej wielokrotnie zmieniał właścicieli, obecnie stanowi własność Skarbu Państwa, jego jest administratorem jest Mazowiecki Zarząd Nieruchomości w Warszawie.
Murowany z cegły, otynkowany, częściowo parterowy, częściowo piętrowy z poddaszem, podpiwniczony budynek na planie prostokąta z ryzalitami skrajnymi od frontu i trójosiowym przedsionkiem przykryty jest dachem czterospadowym o połaciach z blachy. Od strony ogrodu znajdują się dwa prostopadłe, parterowe skrzydła flankujące taras, od północy – dwupiętrowa, czworoboczna, trzykondygnacyjna wieża, zaś od południa – półowalny występ podtrzymujący balkon pierwszego piętra. Budynek zdobią ponadto pilastry toskańskie, gzymsy kordonowe, opaski okienne oraz baniowania narożne. Wnętrze budynku ma układ dwutraktowy, na osi znajduje się przedsionek, hall ze schodami prowadzącymi na piętro oraz salon.
Obszerny park krajobrazowy otaczający pałac, położony na skarpie doliny rzeki Pisi, został założony około 1860 r. wg projektu Kamila Jamme. Na jego terenie znajdują się 3 stawy połączone ze sobą kaskadami. Oprócz walorów pofałdowanego moreną krajobrazu w parku można podziwiać piękne okazy starodrzewu i wysadzaną jesionami aleję dojazdową.

  • zespół dworski w Grzegorzewicach

Zespół dworski Grzegorzewicach (z poł. XIX w.)

Dwór w stylu klasycystycznym zbudowano w połowie XIX w., najprawdopodobniej dla ówczesnej właścicielki miejscowych ziem Zofii Kuszell. W następnych latach rozbudowano go w duchu romantycznego historycyzmu (eklektyzmu) i przekształcono w pałac. W czasie II wojny i w okresie powojennym budynek i otaczający go park uległy dewastacji. W 1973 r. obiekt przekazano Naczelnej Radzie Adwokackiej do bezpłatnego użytkowania. Odbudowany pałac, po gruntownej przebudowie wnętrz, zaadoptowany został na potrzeby Domu Pracy Twórczej Adwokatury.
Jest to budynek murowany z cegły, otynkowany, piętrowy, podpiwniczony, o sklepieniu kolebkowym i kolebkowo-krzyżowym, z mieszkalnym poddaszem przekrytym czterospadowym dachem (krytym blachą) z oknami w lukarnach. Korpus główny budynku posadowiony jest na planie prostokąta, do którego dostawiono czteroboczną wieżę i piętrowy pawilon. Od wschodu i północy pałac wyposażony jest w tarasy z tralkowymi balustradami. Elewację budynku zdobi ponadto czterokolumnowy portyk toskański dźwigający balkon pierwszego piętra dostawiony do ryzalitu zwieńczonego trójkątnym szczytem, a także gzymsy kordonowe, opaski i trójkątne naczółki okienne.
Park otaczający rezydencję w 1981 r. wpisany został do rejestru zabytków i podlega ochronie konserwatorskiej. Znajdują się w nim m.in. Pomniki Przyrody: 3 modrzewie europejskie o obwodzie powyżej 3 m, białodrzew o obwodzie 4, 65 m, jesion wyniosły i lipa drobnolistna o czterech pniach. Grzegorzewice odwiedziła pisarka Maria Dąbrowska (została zaproszona, jako gość na wesele do córki swojej służącej-gospodyni), która swoje wrażenia z obserwacji uciechy i zabawy mieszkańców przedstawiła w utworze „Na wsi wesele”.

  • grób Józefa Chełmońskiego

Grób Józefa Chełmońskiego

Józef Marian Chełmoński, jeden z najwybitniejszych polskich malarzy, przez ostatnie 25 lat swojego życia mieszkał w Kuklówce Zarzecznej – miejscowości graniczącej z Gminą Żabia Wola. Przez długie lata utrzymywał przyjacielskie relacje ze swym spowiednikiem - proboszczem Parafii Ojrzanowskiej ks. Barnabą Pełka. Ostatnią wolą artysty było spocząć na wiejskim cmentarzu w Żelechowie (gm. Żabia Wola), obok grobu przyjaciela. Z inicjatywy Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach oraz Wójt Gminy Żabia Wola w 2013 r. przeprowadzona została rewitalizacja grobów Józefa Chełmońskiego oraz ks. Franciszka Barnaby Pełki. Środki na realizacja przedsięwzięcia zgromadziło Stowarzyszenie "Szansa" z Żabiej Woli. Prace projektowe konserwatorskie przeprowadzono przy akceptacji nadzorze Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

  • autor: Krystyna Janiszewska

Banery

Stopka

Urząd Gminy Żabia Wola
ul. Główna 3, 96-321 Żabia Wola
tel. +48 46 858 27 00
e-mail: urzad@zabiawola.pl

Godziny pracy Urzędu Gminy Żabia Wola
- poniedziałek: 9:00 - 18:00
- wtorek-środa-czwartek: 8:00 - 16:00
- piątek: 8:00 - 15:00